Epiphany

Themanummer: ‘Feeling good’ door George Michael

Fish in the sea
You know how I feel
River running free
You know how I feel
Blossom on the tree
You know how I feel
It’s a new dawn
It’s a new day
It’s a new life
For me
And I’m feeling good

Ik droom er al mijn hele leven van om een boek te schrijven, maar het was zo een van die projecten die niet van de grond kwam en waar ik ook wel een beetje bang voor was. Stel dat ik het me niet lukte, dan moest ik mijn droom opgeven…

Vorige week zat ik nietsvermoedend in de zetel naar de tv te kijken en plots kreeg ik een epiphany – een openbaring. Ik wist ineens waar mijn boek over zou gaan. Een aantal zaken had ik al beslist: ik zou een detectiveroman schrijven die zich afspeelt in Engeland, aan de kust, waarin een vrouwelijke detective de hoofdrol speelt. Ik zou een wereld scheppen waarin ik mij goed zou voelen, waar ik zelf graag deel van zou uitmaken, met kleurrijke personages en een prachtig ongerept landschap. En nu had ik plots ook een misdaad in gedachten.

Deze openbaring heeft een rollercoaster aan hersenactiviteit en emoties in gang gezet. De doos van Pandora is geopend en ik denk koortsachtig na over waar, wie, hoe, wat, wanneer… Het is heerlijk bevrijdend en beangstigend beklemmend tegelijk. Mijn vriend spreekt bvb tegen me en ik hoor maar de helft want er valt me plots een idee in. Of ik lig wakker omdat ik mijn hersenen niet gekalmeerd krijg. De krant lezen is plots onmogelijk; ik kan me eenvoudigweg niet concentreren. Overal ontwaar ik motieven voor moord, mogelijke twists voor de plot en er vliegen zoveel ideeën rond in mijn hoofd dat ik ze allemaal niet gestructureerd krijg.

Normaal twijfel ik enorm aan mezelf en zou ik zo bang zijn om te falen dat ik het mogelijks zou opgeven. Maar nu twijfel ik geen moment, het heeft gewoon zo moeten zijn en ik accepteer mijn lot. Eindelijk doe ik wat ik al jaaaren wil doen maar nooit aandurfde. Bangelijk.

Ik hoop wel dat mijn adrenalineniveau met de tijd opnieuw zal dalen en dat ik terug meer rust vind. Vandaag ben ik alvast begonnen met het structureren van de stapel ideeën en informatie die ik tot nu toe bijeengesprokkeld heb. Het is vermoeiend maar ook enorm plezant en ik voel me voor het eerst sinds lang terug een volledig mens, met een doel in haar leven. Wanneer ik nu buitenstap voel ik me niet minder dan de anderen of verloren in een maatschappij waarin iedereen zijn plaats lijkt te hebben en ik me altijd een buitenstaander voelde. It feels bloody good.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.