Rauw

Themanummer: ‘Don’t give in’ van Snow Patrol

Don’t give in
Don’t you dare quit so easy
Give all that you got on the soul
Don’t say that you want it forever
I know, I know
It’s in your blood
And it’s in your making
So don’t hold your tongue
‘Cause it’s, it’s no longer working
Don’t fall on your sword
Just follow your instinct
Like an old lesson learned
Like an old lesson learned

 

Ik voel me verdrietig en leeg. Ik heb zaterdag met Nick gesproken en het was een heel leerrijk en intens gesprek. Achter mijn obsessie zit een groot Verdriet verborgen, nl het verdriet er niet te mogen zijn, het verdriet dat mijn ouders en anderen mij hebben afgewezen om wie ik ben, dat ik niet genoeg ben. De reden dat het het laatste jaar zo fel de kop opsteekt is dat een vriendin van mij precies datgene is wat mijn ouders wilden dat ik was, en dat die confrontatie zo pijnlijk is dat ik wegvlucht. Ik probeer me kleiner te maken (dik, waardeloos…) in de hoop de afwijzing binnen te perken te houden. Maar zo doe ik mezelf geweld aan en het verdriet wordt er niet minder om.

Wat ik nu moet doen is het verdriet er laten zijn, niet wegrennen en me verstoppen, maar de ‘exposure’ aangaan. Heel moeilijk en lastig, zoals ik deze ochtend merkte. Mijn darmen sloegen op hol, ik was afgeleid en zenuwachtig en wou weglopen. Maar ik ben gebleven, heb alles laten zijn en ben nu alleen thuis en een beetje ellendig.

Ik herinner me nog het rouwproces n.a.v het overlijden van mijn lieve bomma. Zeven jaar lang ben ik ervan weggelopen, tot ik in de veiligheid van de therapie de eerste voorzichtige stappen richting ‘het in de ogen kijken’ zette en van daaruit alleen verder kon. Zo weet ik dat verdriet in de ogen kijken met pieken en dalen gaat en een proces van lange adem is. Er komen kwaadheid bovendrijven, frustratie, spijt… Het is erg complex, maar ik denk dat dit nu op mijn pad is gekomen omdat ik er klaar voor ben om deze berg te beklimmen.

Stapje voor stapje dus, op mijn eigen tempo, en met de steun van mijn psy en mijn vriend. Ik geraak er wel. Ik heb al zoveel overwonnen en doorworsteld dat ik genoeg in mezelf geloof om ook deze grote stap te zetten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.